Heimwee

Door Kees Verweel | 28 november 2020

Kees Verweel (1963), actief sloeproeier sinds 1980. Woont met Silke aan de Oosterschelde in Kattendijke (Zeeland). Drie volwassen kinderen. Initiator en beheerder van www.sloeproeien.nl. Bij diverse verenigingen geroeid, eind 2019 medeoprichter van de nieuwe club Sloeproeien Zeeland waar we in de 6-riemer Seelandia roeien. Lees alle bijdragen van Kees Verweel hier.


Afgelopen week was een drukke week met betrekking tot sloeproeien. Woensdagavond bestuursvergadering Sloeproeien Zeeland. Aangezien we er nu echt van uitgaan dat de Seelandia dit jaar helaas niet meer te water gaat, nam de voorzitter de sloep mee achter zijn auto voor de winterstalling achter in onze tuin. En zie ik nu als ik uit het keukenraam kijk steeds de sloep staan wat mijn heimwee naar het roeien geen goed doet. Als penningmeester had ik in deze meeting een makkie. Geen enkele wedstrijd geroeid dus alle hiervoor begrote euro’s zitten nog in kas. Maar wat hadden we ze veel liever uitgegeven! De uitdaging voor 2021 zal het aan boord houden van sponsors worden, dus we zijn blij dat we een reserve hebben. We hebben de euro’s volgend jaar waarschijnlijk heel hard nodig. We wilden dit jaar eigenlijk nog een leuke seizoensafsluiting voor de club organiseren, de geplande bijeenkomst half oktober moesten we op het laatst annuleren vanwege aanscherping coronamaatregelen. Samenkomen zonder zelfs maar een bak koffie te kunnen aanbieden is geen optie, stelden we. En een online alternatief viel ook af voor ons, want bijna iedereen is na 7-8 maanden wel een beetje klaar met Zoom en Teams. Dat gezellige avondje waar we samen genieten van een hapje en drankje halen we wel in zodra het weer kan en mag. Wat het dan wel gaat worden kan ik uiteraard hier nu niet verklappen!

Donderdagavond de 1e (online) meeting met de leden van de nieuwe FSN veiligheidscommissie. Ik heb me opgegeven voor deze nieuwe club, en deze eerste kennismaking met de overige leden was top! Oude bekenden uit de sloeproeiwereld, nieuwe gezichten, jong en oud en samen echt ontzettend veel kennis en ervaring die we gaan bundelen, uitwerken en delen de komende maanden. De laatste weken is het onderwerp veiligheid helaas al een aantal malen genoemd in deze columns, en ik draag graag mijn steentje bij aan dit zo belangrijke onderwerp.

Zaterdagochtend de (online) FSN-vergadering wedstrijdorganisaties. Ik neem deel namens de Veerse Meer Sloepenrace en corona is uiteraard ook op deze vergadering een van onderwerpen. Kan het seizoen 2021 in april van start? En zo niet wat dan? De Utrechtse Grachtenrace RonDom heeft voor alle zekerheid al besloten de datum van 12 april door te schuiven naar de toch al al drukbezette maand september. Tot eind mei 2021 staan er 10 wedstrijden op de kalender, waaronder de Harlingen-Terschelling race op 14 mei. Ik hoop zo dat we in april weer mogen roeien, maar besef tegelijk dat we met corona momenteel het door de specialisten gevreesde winterseizoen in gaan. De actuele nieuwsberichten temperen voorlopig ook de hoop. Het is domweg afwachten wat er 2-3 weken na Kerst en Oudjaar gaat gebeuren met de cijfers, en het is wachten op het vaccin en het tijdschema van toedienen van het vaccin. Het is niet anders….

Druk dus deze week met online en live ontmoetingen met sloeproei-collega’s, aan de ene kant super want je voelt weer even die hechte band, je bent weer even tussen gelijkgestemden in de mooie sloeproei community. Maar aan de andere kant is de heimwee naar het roeien gelijk groter dan ooit!

Mixed feelings dus deze week!!



ZRB vieren-jeugdcompetitie: Rowing Apart Together-race

Door Robert Richtersz | 25 november 2020

De eerste editie van de ZRB (Zuidelijke Roeibond) vierencompetitie, die dit jaar voor het eerst gehouden wordt, is een feit. Dit weekend waren er een 8-tal gestuurde viertjes van 11 tot en met 17 jaar tegen elkaar aan het racen. Het eerste plan was deze competitie te gaan doen in Eindhoven, Tilburg, Breda en Den Bosch. Maar 2020 maakt korte metten met plannen, het is een jaar van flexibiliteit en creativiteit.

Met de voorhanden zijnde techniek, de bereidheid om samen te werken bij de verenigingen, de wil om te racen en toch ons aan de regels te houden, kwamen we bij de ZRB met het volgende idee. Een “Rowing Apart Together-race”, een RAT-race dus. De drie viertjes van Beatrix knalden in het Eindhovens kanaal. In Cuijk bij Roeivereniging De Drie Provinciën kon je de jeugd in twee boten over de Kraaijenbergse Plassen zien schieten en bij TOR maakten drie ploegen de Watersportbaan Tilburg onveilig.

De teams roeiden twee afstanden op het water (250 en 500/1000) en nog een slopende ergometertest (250/500). Wat het super spannend maakt is dat je niet direct weet wat je tegenstanders hebben gedaan. Dat is pas bekend als iedereen geroeid heeft. Wanneer de uitslag online staat dan is-ie officieel. En spannend was het, want de drie verenigingen die het afgelopen weekend tegen elkaar streden lagen heel dicht bijeen. Beatrix heeft dit keer de strijd en dus de taart gewonnen. De Drie Provinciën en TOR maken zich klaar voor de revanche op 12 december. We verwachten dat meer verenigingen zich in de strijd zullen gaan werpen. De ZRB vierencompetitie RAT-race; 2020 is niet alleen maar kommer en kwel.



Virtueel coachcongres World Rowing

Het coachcongres van World Rowing, de nieuwe naam van wereldroeibond FISA, krijgt dit jaar een virtuele editie. Van vrijdag 27 november tot en met zondag 6 december zijn er dagelijks enkele presentaties en webinars te volgen over onderwerpen rond het internationale roeien. Er zijn onder meer sessies over training, coaching, pararoeien en beach sprints. Er zijn enkele live sessies maar de meeste zijn opgenomen en komen op de geplande dag online.

Na aanmelding en betaling krijg je dagelijks de links naar de presentaties en live sessies per e-mail. Hoeveel je er nu precies voor moet betalen is niet geheel duidelijk, op de website staat 25 Zwitserse frank, de flyer noemt een bedrag van 25 euro en de inschrijfpagina 25 dollar.

Meer informatie: http://www.worldrowing.com/events/2020-world-rowing-virtual-coaches-conference/event-information



Elfstedentocht in de St Ayles skiff

Door Alfred Vos | Foto’s Joke Scheffer

Op vrijdag 4 september lagen in het water van de Zuider Stadsgracht in Leeuwarden zes roeiers van WSV Woudrichem in een St Ayles skiff klaar om te starten met hun Elfstedentocht. Vlak voor het middaguur lieten zij hun vier riemen in het water zakken voor de eerste slagen van een tocht die 33 uur later op dezelfde plek zou eindigen. Het thuisfront volgde de tocht online en stuurde veel hartverwarmende support-appjes.

Het initiatief voor deze monsteruitdaging kwam van Martin Bakker (62) en kreeg concreet gestalte na de Skiffieworlds in 2019. Zijn team, Martins Dream Team, was na het vele trainen voor de 2 km WK-races toe aan een nieuwe uitdaging. “Omdat het team al ervaring had met langere tochten zoals Great River Race in Londen en Harlingen-Terschelling-Harlingen was de keuze voor de Elfstedentocht snel gemaakt” aldus Bakker. “Een oer-Hollandse uitdaging die nog niet eerder in een St Ayles skiff is aangegaan, daar werden de jongens wel enthousiast van!”

We maakten plannen en verlengden de trainingen om de tocht eind april te kunnen roeien. Toen kwam Covid-19 en moesten de ambities de ijskast in. Na versoepeling van de maatregelen in juni roeiden we weer in aangepaste vorm en enkele weken later in de vertrouwde samenstelling. Om de tocht nog in 2020 te kunnen roeien, roeiden we een lange trainingstocht: 125 km in 16 uur. Toen vond het team het verantwoord om op 4 september het plan uit te voeren op Friese wateren.

Na acht maanden intensieve voorbereiding roeide het team van Bakker – Erik Kieboom (51), Max Berends (51), Emiel Versluis (50), Olivier Rijbroek (44) en Alfred Vos (47) – onder prima omstandigheden van Leeuwarden naar Dokkum voor het eerste virtuele stempeltje. Met zuidwest 3 à 4 achter, gingen de eerste kilometers voorspoedig en ook met tegenwind op de route terug naar Leeuwarden was er geen vuiltje aan de lucht. Na een pittig stukje op het Van Harinxmakanaal was het tussen de rietkragen richting Sneek weer rustig op het water tot Woudsend, waar twee begeleiders met een nieuwe voorraad eten en drinken stonden te wachten. Voorzien van een nieuwe laag crème op de gevoelige delen was de volgende horde een klotsend Slotermeer. Een fikse zijwind maakte er een spectaculaire overtocht van richting Sloten.

Een St Ayles skiff is met riemen 7,80 meter breed. Reden om de smalle vaarten voor en na Balk links te laten liggen en andermaal het Slotermeer over te steken terug naar Woudsend en linksaf te gaan het Heegermeer op. Een dik wolkendek maakte het de maan onmogelijk de roeiers wat bij te schijnen op weg naar Stavoren. Regen, west 4 op de kop en de duisternis maakten dit deel van de tocht het zwaarst. Eenmaal in Stavoren gaf het licht van een nieuwe dag weer hoop en was het weer wat ontspannender roeien met de wind in de rug richting Hindeloopen. De stralende ochtendzon verwarmde de botten. Dankzij de bevoorraders was er koffie in Hindeloopen. Daarna was het peddelen in de smalle vaart over een afstand van ongeveer vier kilometer, een oncomfortabele maar welkome afleiding na bijna 24 uur roeien met de houten riemen.

Omdat we op de meren richting Stavoren behoorlijk wat tijd verloren hadden, voerden we de snelheid richting Workum en Bolsward op om nog voor donker te kunnen finishen. In Bolsward stonden supporters uit Woudrichem ons naar de volgende stad te juichen. Dat was nodig want ook richting Harlingen was er veel tegenwind. In de wetenschap dat de wind het resterende deel van de tocht gunstiger zou zijn, trokken we na Harlingen de boot opnieuw het Van Harinxmakanaal op. Dit keer met wind mee, Franeker kwam al snel in zicht, er was nu nog één stad te gaan: Leeuwarden. In de ondergaande zon roeiden we nog eenmaal naar het noorden en zakten via Berlikum weer af richting finish. De geur van ‘de stal’ zorgde voor een opleving. Op de grens tussen licht en donker bereikten we om klokslag 21.00 uur na 215 kilometer roeien de finish in Leeuwarden. Een klein welkomstcomité stond klaar om de heren van Martins Dream Team met een applaus, bloemen, medailles en een fles single malt te feliciteren met hun epische prestatie.

Dankzij een goede voorbereiding waren er weinig fysieke ongemakken en denkt Martins Dream Team al na over een volgende uitdaging.

Je kunt de avonturen van Martins Dream Team volgen op Facebook en Instagram.


EK onder 23 Duisburg: laatste trainingsdag

Roei!-verslaggevers Peter Slagter en Linda Baukema houden je met foto’s en korte sfeerverhalen op de hoogte.

Ruim een jaar na het laatste WK U23 is er weer een internationaal toernooi. De wereldkampioenschappen worden dit jaar niet gehouden dus moeten we het doen met de Europese. Er is een groot deelnemersveld met vertegenwoordiging uit 32 landen. Vandaag waren op de wat druilerige Wedaubaan bij Duisburg de laatste trainingen en was er de loting. 
Op voorhand is weinig te zeggen over de kansen van de ploegen. Internationaal heeft geen ploeg de kans gehad om zich te laten zien en moest om nog wat informatie over de tegenstand te verzamelen flink gegoogeld worden. We mogen een leuk toernooi verwachten omdat er flink wat verrassingen in de lucht hangen.
De roeiers leven in ieder geval tot de start van morgen in een bubbel, wachtend tot ze los kunnen.

Shadow
Slider

EK onder 23 Duisburg

Donderdag 3 september: trainingen

Roei!-verslaggevers Peter Slagter en Linda Baukema houden je met foto’s en korte sfeerverhalen op de hoogte.

Shadow
Slider

Elfstedenrondje in St Ayles skiff

Een ploeg van zes leden van WSV Woudrichem gaat op 4 en 5 september de Elfstedentocht roeien in een St Ayles skiff. Dat is een modern type vierriems sloep met historische wortels. Lees in het Roeimuseum over de St Ayles skiff.
De start is op vrijdag 4 september om 12 uur. Op dat moment gaat de gps aan en kan je ze volgen via dit kaartje.