De roei-Sjoerd

Door Feike Tibben, bestuurslid KNRB | 29-5-2020

Een van mijn hobby’s is het lezen van sportverhalen. Afgelopen week tijdens de vrije dagen, heb ik de verhalen uit het turnleven van Hans van Zetten (‘hij staat, hij staat, en hij staat, ik ga helemaal uit mijn dak’) gelezen. Ik kende Hans alleen maar als commentator, maar hij blijkt ook wedstrijdturner, clubtrainer, bondscoach, de man achter de totstandkoming van de toptalentscholen(!) geweest te zijn, maar bovenal is hij groot kenner en liefhebber van de turnsport. Zijn verhalen geven een mooi tijdsperspectief en een kijk achter de schermen: over buiten trainen om een beetje indruk te maken, over trainen in een te kleine sporthal met de buitendeur open om de aanloop te oefenen, over gedoe, heel veel gedoe: officials/rechtszittingen/vertrouwen in de verkeerde mensen etc. Heerlijke verhalen op een toneel vol generaties sporters. Hoe bijvoorbeeld het verhaal van Yuri van Gelder – weggestuurd in Rio na een nachtje uit – één op één aansluit bij Han van Zettens eigen turnverleden – die klauterde als turner zelf helemaal brak van de drank via de regenpijp het hotel in en werd niet weggestuurd.

Die verhalen verrijken mijn kijk op de sport en verleiden me om de volgende keer met extra aandacht te kijken.

In ‘vals spel’ beschrijft Bert Wagendorp zijn beeld van de toekomst van de sport. Volgens hem wordt sport een vorm van gelikt massatheater, een gesloten systeem en een gecontroleerd product van vermaak waarin de narigheid ons bespaard zal blijven. Geen dopingschandalen en omkoping meer, want die passen niet meer in het businessmodel. Dat wil niet zeggen dat sport zijn aantrekkingskracht zal verliezen voor degenen die op zoek zijn naar een eerlijke krachtmeting. Maar de onvoorspelbaarheid verdwijnt en dat is in zijn ogen de doodsklap voor de sport.

Hij geeft ook de oplossing: fictionalisering. ‘.. fictie moet de sport redden van de betekenisloosheid, de zinloosheid en de leegte.  Verhalenvertellers tonen ons dat er diep verborgen ook andere waarden schuilen in de sport. Dat de goede waarnemer er algemene menselijke waarden in kan ontdekken.’ Een beetje voor de hand liggende conclusie voor een sportverslaggever zou je denken, maar samengevat zegt hij eigenlijk dat hoe voorspelbaarder de sport is en hoe bovenmenselijker de prestatie, des te groter de behoefte is aan verhalen dat de sporters gewoon mensen zijn. We willen emotie. Romantiek zo je wilt.
De noodzaak van verhalen illustreert hij in de Kees Fens-lezing van dit jaar met een verhaal dat ik één op één overneem:


‘Stelt u zich even de olympische finale 100 m sprint voor. U weet niets van de acht deelnemers, behalve dat het mannen betreft die kennelijk flink hard kunnen lopen. Een van de acht wint, een ander wordt laatste. Dat is het.
Het is onwaarschijnlijk dat u heftig vloekend voor de buis zit. De wedstrijd is zonder omlijstende verhalen volkomen oninteressant geworden. Zonder verhalen is er voor de kijker geen enkele vorm van vereenzelviging mogelijk met een van de atleten en daarmee is er geen betrokkenheid. De lust om te kijken vervalt.
Nu is er een ijverige verslaggever die van elke deelnemer het doopceel heeft gelicht. Er blijkt een man mee te doen die afkomstig is uit een crimineel milieu in de slums van Detroit. Een ander is de zoon van een Franse hoogleraar in de letteren, die zijn vader ernstig heeft teleurgesteld doordat hij al zijn tijd aan atletiek is gaan besteden in plaats van naar de universiteit te gaan. Een derde is een boerenzoon uit de Friese Akkrum die luistert naar de naam Sjoerd. Zijn moeder is hem al jong ontvallen en zijn vader heeft maar één been. Sjoerd zelf is ook niet voor tegenslag behoed maar heeft zich er moedig doorheen geslagen. Op de jeugdige leeftijd van 22 jaar is hij al vader van drie kinderen van wie er eentje blind is. Zijn gezin zit op de tribune, de camera zoomt er vaak op in.
Alleen een volkomen harteloze sportliefhebber blijft nu kijken alsof het allemaal niets voorstelt en het niets uitmaakt wie er wint. Het is van groot belang van Sjoerd als eerste over de finish gaat. Het zou zelfs onverdraaglijk zijn als dat niet zou gebeuren. Dat kan Sjoerd er niet bij hebben en de kijker evenmin. Op het moment dat Sjoerd als eerste over de eindstreep snelt, slaakt de kijker verschrikkelijke vloek van pure emotie. De zege van Sjoerd staat nog lang te boek als de allermooiste sportgebeurtenis ooit. Niet vanwege de prestatie, maar vanwege het bijbehorende verhaal.’


Ik lees Sjoerd, maar zie een jankende Gerrie Knetemann tegen de schouders van Mart Smeets.
Hoe voorspelbaarder de sport, hoe bovenmenselijker de prestatie, des te groter de behoefte aan fictie, aan verhalen dat de sporters gewoon mensen zijn. Hoe is dat bij ons? In onze technische roeisport doen we alles om de prestatie zo maximaal mogelijk te berekenen en te voorspellen. Zijn wij ook niet een sport waar prestaties, zeker voor niet-roeiers, als onhaalbaar of bovenmenselijk worden gezien? In de theorie-van-Bert zou dit betekenen dat voor onze sport verhalen extra belangrijk zijn. Ik lees nog eens terug in ‘Hans van Zetten’ en blader ook maar weer eens in ‘Helden op het water’. Ik lees van Yuri, Verona, Sanne en Lieke, van Nico en Ronald, van Chris, van the ‘Big G’, van Marit en Kirsten… en plots overvalt het me: er zijn zo weinig roei-verhalen.. Waar is de roei-Sjoerd?

PS: Sjoerd is m/v; je mag ook Sophie of Sanne etc. lezen


Feike Tibben is bestuurslid van de Koninklijke Nederlandsche Roeibond, met als portefeuille sportontwikkeling. Zit in z’n derde sportleven, na atletiek en wielrennen. Roeide eerst bij Hemus in Amersfoort, nu bij ‘t Diep in Steenwijk. Praat meer over sport dan dat ie zelf op het water is.

Lees alle bijdragen van Feike Tibben hier.



Nijmeegse gemeenteraad steunt RV De Waal

De gemeenteraad van Nijmegen steunt de plannen van de roeiverenigingen De Waal en Phocas. De Waal wil een plek hebben voor een drijvend botenhuis in de Spiegelwaal, de nevengeul van de Waal bij Nijmegen. Twee jaar geleden kocht de roeivereniging daarvoor de oude loods van Ondine in Amsterdam, die ter ziele ging (zie Roei! 29 en 30). Sindsdien probeert De Waal een formele plek te krijgen voor de loods. Daardoor hoeft er minder met boten gesleept te worden tussen het water en de huidige accommodatie van de vereniging achter de dijk.
De gemeenteraad van Nijmegen heeft het College van B&W nu in een motie opgedragen mee te werken aan de realisatie van dit plan en voor 1 juli met een oplossing te komen. Voorzitter Cor Scheffers van De Waal: “Wij zijn erg blij met deze duidelijke uitspraak van de gemeenteraad. Een stap in de goede richting!”
Ook stemde de gemeenteraad in met de komst van een nieuw watersportcentrum aan de Spiegelwaal. Dat moet komen in het Bastion, in een pijler van de oude Waalbrug. In dat watersportcentrum is plaats voor Phocas, samen met de studenten zeil-, kano- en surfclubs. Ook de Reddingbrigade van Nijmegen moet er een plek gaan krijgen.

De Spiegelwaal en de Waalbrug | Foro Roei!

Nieuwe boot Mark Slats

Oceaanroeier Mark Slats bouwt momenteel in Uitwelleringa in de loods van Paul Dijkstra Composites aan zijn nieuwe oceaan roeiboot.
Jachtontwerper Dick Koopmans tekende voor het ontwerp. Door de combinatie van carbon composiet en voorgevormd schuim is de boot ultralicht en sterk. In Roei! 38 van juni 2020 staat het hele verhaal met foto’s.

Video Jos Wassink


Toproeiers de wijken in

In Leiden trok een groepje atleten door de wijken om mensen op straat aan het sporten te krijgen. De actie, gecoördineerd door Topsport Leiden was met name gericht op kinderen. Nicole Beukers, Mieke Wilms, Femke Dekker en Stef Broenink vertegenwoordigden de roeiers, steeds veilig op anderhalve meter.



Intussen in Oxford…

In januari was Roei! in Oxford op bezoek bij Renée Koolschijn en Elsebine Bolier, twee Nederlandse roeisters die in training waren voor de Boat Race van 28 maart. We schreven daarover in het februarinummer van dit jaar. Twee weken voor de wedstrijd ontvingen de teams van Oxford en Cambridge het bericht dat de Boat Race niet gevaren zou worden door de covid-19 uitbraak.

Elsebine Bolier | Foto Roei!

De eerste reactie was boosheid, vervolgens probeerden ze een informeel treffen tussen de universiteitsteams te houden. Maar snel werd duidelijk dat dat niet mogelijk was.
Inmiddels ligt het roeien in Engeland evenals bij ons volledig stil. Alleen een enkele privé skiffeur komt nog op het water.

Renée Koolschijn | Foto Roei!

De Oxford University Women’s Boat Club is na een paar weken rust alweer aan de gang met de zogenaamde Development Squad. Dat zijn de roeisters die zich mogelijk aansluiten voor de Boat Race 2021. De trainingen bestaan uit circuit sessies en een paar maal per week hardlopen, fietsen en ergometeren. Een aantal roeisters heeft een ergometer van de club te leen. maar het meeste contact is virtueel.


Het aprilnummer

In het nieuwe nummer van Roei! besteden we veel aandacht voor de crisis waarin we verkeren – daar kunnen en willen we niet omheen.
Maar ook ruime aandacht voor juniorenroeien, het thema van dit aprilnummer. Met onder meer een artikel over het juniorenplan van de KNRB, een interview met Paul Hartog die al tientallen jaren junioren wedstrijdroeiers coacht en een overzicht van speciale roeiboten voor kinderen.
Eind deze week valt het blad bij de abonnees in de bus. Heb je geen eigen abonnement? Neem er dan nu een, via deze link.


Nooit te oud om te oefenen

De altijd actieve 74-jarige Cor Scheffers van RV De Waal in Nijmegen laat in een zelf gemaakt filmpje zien met welke oefeningen je jezelf fit kan houden. Zonder ingewikkelde hulpmiddelen, gewoon met een tafel en een stoel op de vloer in de woonkamer. Het was bedoeld voor de leden van De Waal maar hij laat het graag breder rondgaan.


In dagblad De Gelderlander laat Scheffers zien dat een oude fietsbinnenband een aardig hulpmiddel kan zijn voor meer oefeningen.


De Gelderlander, 1 april 2020

Thuisroeien

De sportwereld ligt stil, de sporters werken zoveel mogelijk thuis aan hun conditie. De roeiers die thuis een eigen boot hebben liggen, kunnen nog het water op, hoewel de wind regelmatig een aardige spelbreker is.

Roei! zocht weer een thuisroeier op, en portretteert hem op veilige afstand voor het komende nummer, dat rond 20 april verschijnt. Daarin besteden we uiteraard ook aandacht aan de huidige crisis.

Foto Roei!, Marion Parker

Trainingstips voor recreatieve roeiers

Je was gewend elke week een of enkele keren een paar uur te roeien. Dat kan voorlopig niet. Hoe houd je jezelf fit? We geven enkele tips uit betrouwbare bronnen. Als we iets nieuws vinden voegen we het hier toe.

Hard trainen verlaagt weerstand tijdelijk

Eerst even dit. Realiseer je dat een zware training tijdelijk je weerstand verlaagt. Als je een lange of zware training doet ben je de uren erna kwetsbaarder voor een virus. Dus train gedoseerd, zorg voor goed herstel en let de eerste paar uur na je training extra goed op hygiëne en contactafstand!

Duurtraining: liever fietsen dan hardlopen

Op zoek naar een vervangende duursport denk je misschien aan hardlopen. Als je dat toch al gewend was, is dat prima, je kunt het alleen doen en vanuit huis. Maar als je dat in geen jaren of nog nooit gedaan hebt, moet je uitkijken voor blessures. Bij hardlopen is de belasting op de gewrichten en de beenspieren heel anders dan bij roeien. Wil je beginnen met hardlopen? Kies dan een beginnersschema. Ga in je eentje en houd ruim afstand van alle andere personen.

Fietsen is een betere keuze. Pezen en gewrichten krijgen nauwelijks klappen te verduren. Je gebruikt bovendien je beenspieren op bijna dezelfde manier als bij het roeien.

Fiets gewoon een rondje, op een gewone fiets, toerfiets of racefiets, maar niet zo een die aan het stopcontact moet. Zoek een lekker rondje in de buurt uit zodat je een uur onderweg bent. Begin niet te hard, en overdrijf daarna ook niet, maar een beetje stevig mag best. Ga in je eentje en houd ruim afstand van alle andere personen.

En de ergometer dan?

Had je al een ergometer thuis, dan hoef je dit niet te lezen, maar het mag wel. Als je geen ergometer hebt, kan je kijken of je er een van de vereniging mee mag nemen naar huis, of er zelf eentje kopen. Ergometeren kan erg saai zijn, volg daarom een trainingsschema. Vooral de instructievideo’s van British Rowing zijn erg goed: je zet de video aan en doet gewoon mee met de trainer. Begin bij les 1, die zie je hieronder. Deze les en de volgende lessen vind je op Youtube.

Binnen trainen zonder ergometer!

Core stability, oftewel sterke buik- en rugspieren, is goed voor het roeien en goed voor jezelf. Daar is een heel setje oefeningen voor die je thuis kan doen. Je kunt er nu mooi mee beginnen om er straks als je weer kunt roeien mee door te gaan.

Jillian O’Mara, instructeur bij RowStudio in Amsterdam, laat je 8 oefeningen zien. Bekijk voor je een oefening doet het hele filmpje, want soms zit er een eenvoudigere variant bij. Hieronder de eerste, en op deze pagina staan ze alle acht.

Oefening 1 Neerwaartse ‘hond’ naar push-up

Een op yoga geïnspireerde warming-up. Denk eraan je middel, je romp goed in te trekken en houd je ellebogen tegen je lichaam.

Ga voor de volgende oefeningen naar deze pagina.

Heb je een originele manier bedacht om fit te blijven? Laat het ons weten, en doe er een actiefoto van jezelf bij.