Webinars

Door Marieke Bal, British Rowing | 9 juni 2020

Sinds 23 maart, het begin van het verplicht thuisblijven, zijn we begonnen met een serie online webinars. We begonnen met elke week twee webinars en gaan nu langzaam terug naar een per week. Verschillende onderwerpen passeerden de revue, van technische tips en oefenen tot interviews met atleten van het nationale team. Alle webinars zijn terug te vinden op Youtube.

Afgelopen Donderdag trok de webinar bijzonder veel aandacht. De Return to rowing webinar met onze CEO, voorzitter van het Sport Committee en teamdokter werd door meer dan 350 mensen live gevolgd! Het voelde een beetje alsof je samen een biertje zat te drinken in de pub. Terwijl het informeel aanvoelde werden er belangrijke vragen gesteld. Wanneer kunnen coaches het water op? Wat verwachten we als volgende stappen van de overheid? Wanneer denken we dat er weer competities georganiseerd kunnen worden? Wanneer keren de atleten terug naar het nationale trainingscentrum? Een deel van de vragen werd tijdens de webinar opgepakt en de rest is na afloop beantwoord via e-mail.

Wat mij vooral opvalt is dat de webinars de relatie tussen British Rowing en de roeiers en clubs ten goede komt. Ik weet niet hoe mensen in Nederland over de KNRB denken maar hier in Engeland lijken we het zelden goed te kunnen doen. Kort door de bocht heeft het commentaar vaak te maken met dat we alleen maar regels maken en clubs niet genoeg helpen. Daarom is het positief om te zien dat meer dan 350 mensen op een donderdagavond achter hun laptop of telefoon naar een update van British Rowing luisterden. Het is natuurlijk een heel relevant onderwerp, wat ook bijdraagt aan de hoeveelheid mensen die luisteren.
Toch stel ik me dan voor hoe er 350 mensen ergens in het land naar een zaaltje komen voor een meeting van British Rowing. Je mag dan blij zijn dat dezelfde gezichten (zo’n 50) misschien komen. 350 man, dat gebeurt niet zo snel!

Als het coronavirus tenminste een positief effect heeft gehad is dat we door onlinemeetingsoftware dichter bij onze leden en clubs komen te staan en dat is heel erg belangrijk voor de toekomst. Onze slogan is niet voor niets #TogetherWeAreRowing.


Marieke Bal is Head of Membership bij de Britse Roeibond. Ze kwam in 2005 voor het eerst in aanraking met roeien toen ze lid werd van Tilburgse Studenten Roeivereniging Vidar en is sinds 2014 in een boot te vinden op de Thames in London. Momenteel maakt ze deel uit van de damessectie bij Tideway Scullers School.

Lees alle bijdragen van Marieke Bal hier.



Hebben jullie dat nou ook

Door Joke Harte-Bosma, Michiel de Ruyter | 7 juni 2020

Gewoon even helemaal niets. Even geen clubjes, geen afspraken, geen gestress, alles in slow-motion. Ja, ik kan ervan genieten. De aanleiding is natuurlijk vreselijk maar die rust bevalt me eigenlijk wel. Maar vanmorgen met de zon aan de blauwe hemel en een rustig briesje overviel mij de weemoed. Wat miste ik nu eigenlijk? Lang heb ik daar niet over hoeven na te denken.
Ik mis de reuring op het vlot en het geroep aan het vlot zoals:

  • Willen jullie je boot even doortrekken?
  • En schiet een beetje op want wij willen ook aanleggen
  • Wil jij ons even helpen met tillen?
  • Is er nog personeel?
  • Nemen jullie de boot over? Nee hoor want het gaat zo regenen volgens buienradar.
  • Is er al een pikhaak?
  • Wie gaat er sturen?
  • Zijn er al stuurjassen?
  • Hangen die nu wéér boven?
  • Wie doet dat nou? In de loods is toch veel handiger?
  • Waar is mijn kussentje?

Ik mis de commando’s.

  • Strijken gelijk.
  • Sterk bakboord best en op de benen!-En inpikken gelijk! En nu!
  • Over stuurboord rond. Nee, joch over bakboord rond!
  • Tillen gelijk en draaien met de kiel over de loods.
  • Staat de kar al klaar?
  • Hoog tillen en maak de overslagen dicht ajb.

Ik mis het koffie drinken. Het donderdagmiddag roeien met als hoogtepunt het pauzeren bij de Strooppot waar bijna alle wereld problemen werden “opgelost” en iedereen wel zijn mening kon spuien.

De babbels en de vragen.

  • Hé, hoe gaat het met jou? Tijd niet gezien.
  • Ga jij ook mee met de openingstocht?
  • Geef jij ook op voor het verhalen diner/pub-quiz/schoonmaak-weekeind?

Ik mis het water.

  • Het gekabbel van het water, het gesnater van de eenden.
  • De broedende meerkoeten.
  • Ik mis zelfs de zandboot die op de donderdagmiddagen geregeld tegenkwamen en voor de nodig hinder kon zorgen.
  • Ik mis de vraag: Wie heeft de portemonnee?

Lid zijn van Michiel de Ruyter is meer dan een stuk roeien en natuurlijk wist ik dat wel maar nu besef ik het aan den lijve. Michiel de Ruyter heeft zich in de geschiedenis onoverwinnelijk getoond.

Gewoon even helemaal niets. Even geen clubjes, geen afspraken, geen gestress, alles in slow-motion. Ja, ik kan ervan genieten. De aanleiding is natuurlijk vreselijk maar die rust bevalt me eigenlijk wel.

Daaraan denkend denk en hoop ik dat wij met z’n allen ook deze bar onzekere tijd weer te boven komen. Allemaal heel veel sterkte en houd de moed erin want er komen betere tijd.

Sportieve groet van Joke Harte-Bosma



Heimwee naar RV Rottelandje

Door Evelien Korving | 8 juni 2020

Aan alles komt een eind. Ook aan ons verblijf op het Rottelandje. Met pijn in het hart verlaten we dit idyllische stukje grond van de familie Post. De palen, die de grond in zijn geslagen en waaraan de skiffjes vastliggen om ze niet mee te laten nemen door een eventuele windvlaag, worden uit de grond getrokken. De skiffjes opgepakt en in de Rotte gelegd. Klaar voor de terugweg.

We roeien terug  naar het overloopvlotje dat De Rotte verbindt met de Willem-Alexander Baan (de WAB). Daar op het vlotje is het al druk met dagjesmensen. We hebben namelijk één van de warmste dagen uitgekozen voor deze ‘verhuizing’. Gelukkig is er net genoeg ruimte om aan te leggen.

En daarna is het een logistieke uitdaging om naar de andere kant te ‘klünen met skiff’!  

Tot onze vreugde heeft Staatsbosbeheer, tijdens onze afwezigheid en op verzoek van de WAB, een mooi pad van steenslag aangelegd. Het pad leidt ons over de dijk naar beneden richting fietspad, zodat we niet meer door de modder glibberend met de skiff op de nek naar beneden hoeven te schuiven. Wel blijft het uitkijken voor de fietsers op het fietspad dat we moeten oversteken, tot we bij het tweede vlotje komen, dat van de WAB.

Op dit vlotje ligt een ouder stel in badkledij op stretchers, met koelbox en al, maar maken direct plek voor ons als we aankomen met onze skiffs. Als roeier ben je echt niet de enige die het vlot benut op deze warme dagen, dat is duidelijk! Het doel van de Gemeente Rotterdam om van de baan en de ruimte er omheen een mooi recreatiegebied te maken, lijkt op deze dagen zeker behaald!

We duwen ons af van het vlot en roeien in de ‘westelijke W’, een zijarm van het overloopgebied,  naar de wedstrijdbaan. Maar in plaats van lekker te roeien zien we tot onze schrik dat hier de waterplanten inmiddels het wateroppervlak hebben bereikt! Daar hebben we even geen rekening mee gehouden. Heel rustig en bedachtzaam maken we onze halen naar de wedstrijdbaan.

Het mooie weer, de warmte, de lage waterstand, en de helderheid van het water zijn perfecte ingrediënten voor een snelle groei van de waterplanten. Een ramp uiteraard als je in een skiff wil trainen.

Ik voel al snel de heimwee naar Rottelandje opkomen. Het mooie water van de Rotte, daarna de Rottemeren richting Moerkapelle. Een kopje koffie in de tuin na afloop.

Ik beloof mezelf op dat moment direct dat ik, als het weer én de waterplanten het toelaten, zoveel mogelijk naar De Rotte zal gaan.

Gelukkig is het nu nog goed te roeien op de baan zelf en genieten we daar van de afwezigheid van plezierbootjes. Om Johan Cruijff nog maar eens te citeren: ‘Ieder nadeel hep z’n voordeel!’


Evelien Korving, geboren in 1963, roeit sinds de zomer van 2004. Voorheen waren judo, zwemmen, tennis, basketbal en wielrennen haar sporten. Maar bovenal: alpinisme. Als jong kind namen haar ouders haar mee de Alpen in. Dat leidde in de puberteit tot het volgen van klimcursussen en vanaf haar 18e tot het gidsen van groepen in de Alpen. Aan die klimpassie kwam een ongewild einde door een zware schouderblessure. Na de revalidatie daaraan, vooral door roeien bij RV Rijnland in Voorschoten, werd dit de nieuwe passie. Al in 2007 deed ze mee aan haar eerste FISA-Masters in Zagreb. Ze woont sinds 2015 aan de Hollandse IJssel in Gouda, en ook dáár kan geroeid worden.

Lees alle bijdragen van Evelien Korving hier.



Bezwaren tegen plan voor fietsbrug over de Rotte

Er wordt gewerkt aan een plan voor de bouw van een nieuwe fietsbrug over de Rotte, net ten noorden van Rotterdam. Omwonenden maken bezwaar tegen dat plan vanwege de aantasting van het landschap. Ook wijzen ze erop dat er gevaarlijke situaties op het water kunnen ontstaan, zo dicht (850 m) bij de scherpe bocht bij de Prinses Irenebrug.
De nieuwe fietsbrug zou op minder dan 200 meter het botenhuis van roeivereniging De Maas moeten komen. Ook de roeiers maken dan ook bezwaar. Veel roeiers van alle vier Rotterdamse roeiverenigingen – ook Skadi, Nautilus en Rijnmond – gebruiken dat stuk van de Rotte voor trainingen. De fietsbrug zou een nieuw obstakel worden.
De KNRB wijst erop dat de brug niet voldoet aan de richtlijnen die de bond heeft opgesteld voor de inrichting van roeiwater. Die richtlijnen zullen worden overgenomen door Rijkswaterstaat in de nieuwe Richtlijn Vaarwegen 2020, die later dit jaar verschijnt.

In het komend nummer van Roei! leest u meer over roeien op de Rotte.



Veerse Meer Sloepenrace?

Door Kees Verweel | 6 juni 2020

Ik ben betrokken bij de Veerse Meer Sloepenrace. Ik beheer de website en social media. De 20e editie van deze prachtige race staat dit jaar gepland op 19 september. Tegelijk met de Slag om Makkum, en een week na de ZwarteWaterRace, die – als die race doorgaat – pas de 1e race van dit seizoen is. We willen graag een evenement organiseren voor de sloeproei(st)ers. Die zijn daar, net als wijzelf, hard aan toe.

De huidige RIVM-richtlijnen blokkeren dit nu nog, maar mocht de social distance van 1,5 meter afstand voor buitensporters ouder dan 18 jaar (ruim) voor 1 september versoepeld worden, dan is de eerste horde genomen. Er kan dan weer getraind worden, voor ons als organisatie een voorwaarde want we willen geen ongetrainde teams aan de start. De kans op blessures is dan te groot. Echter het belangrijke roeiersfeest, een traditioneel denderend feest in de grote feesttent, zit er sowieso niet in dit jaar. We zijn druk in gesprek met de gemeente, het liefst ziet men helemaal geen tent deze editie.

Wat direct een volgende uitdaging oplevert, want als het onverhoopt slecht weer is willen we de deelnemers wel een droog dak boven het hoofd kunnen bieden. En zo hebben we nog veel meer dilemma’s… willen teams wel afreizen naar Zeeland voor uitsluitend een race en daarna inpakken en gelijk weer op huis aan? Veel teams blijven normaal gesproken het hele weekend in Kortgene. Het klassement 2020 is geschrapt, heeft dit invloed op de inschrijvingen? Gaat de Slag om Makkum wel of niet door op deze zelfde dag, want ook dat heeft invloed op het aantal te verwachten sloepen. De vele sloepen uit Friesland kiezen dan waarschijnlijk Makkum.
Welk inschrijfgeld mag je vragen voor een ‘uitgeklede’ race? Krijgen we het überhaupt financieel rond, en welke risico’s lopen we als onverhoopt de maatregelen weer aangescherpt moeten worden en alles alsnog niet door kan gaan? Het gevoel zegt bijna; “we slaan dit jaar over!” Maar tegelijk willen we zo graag iets kunnen bieden voor sloeproeiend Nederland! Voorlopig dus veel dilemma’s en gesprekken met de gemeente en FSN de komende weken… en dagelijks het coronanieuws, de RIVM-site en websites van andere organisaties volgen. Ik hou jullie op de hoogte!


Kees Verweel (1963), actief sloeproeier sinds 1980. Woont met Silke aan de Oosterschelde in Kattendijke (Zeeland). Drie volwassen kinderen.
Initiator en beheerder van www.sloeproeien.nl. Bij diverse verenigingen geroeid, eind 2019 medeoprichter van de nieuwe club Sloeproeien Zeeland waar we in de 6-riemer Seelandia roeien.

Lees alle bijdragen van Kees Verweel hier.



Ajax in een kano

Door Feike Tibben | 5 juni 2020

Mijn bijdrage vorige week met de titel ‘Waar is de roei-Sjoerd?’ over het belang van sappige roeiverhalen heeft veel reacties losgemaakt. Ik heb lijsten met binnen- en buitenlandse roeiboeken gekregen. Ik werd doorverwezen naar zolders ‘waar nog veel meer ligt’. Dank daarvoor!

Niemand was gepikeerd. Ook in onze reacties blijven we keurig als roeiers. Misschien bevestigt die keurigheid juist wel mijn punt. De roeiverhalen zijn vaak zo gladjes en technisch.

Het zal aan mij liggen, maar ik mis wat in gladde verhalen. Want wat geniet ik van het maniakale van Sven Kramer, de eenzaamheid van Marco Pantani, het uit de bocht vliegen van Thomas Dekker, de twijfel van Marcel Wouda, het vuile van Lance, de kwetsbaarheid van Femke Heemskerk, het complexe van Bettine, de tragiek van Foekje Dillema of de strijd tussen Zola Budd en Mary Decker (boeiend om het retrospectief te zien van die twee gemankeerde zielen).

Misschien zoek ik de emotie en romantiek in het roeien wel in de verkeerde dingen en gaat het om iets anders. Misschien zitten die emotie en romantiek niet in de keerzijde van keurigheid of in de tragiek als keerzijde van geluk.  

Mijn achtergrond in het wielrennen kwam jaren geleden bij Hemus schrijnend aan het licht kwam toen ik voorstelde dat we bij het aantrekken van een goede verenigingssponsor toch vooral bereid moesten zijn om onze klubkleuren en bootkleuren aan te passen onder het mom: ‘nou en als die sponsor bloemetjesroze wil, dan roeien we toch in bloemetjesroze… of kanariegeel’. Verbijstering alom: dat nooit!

Ook een poging jaren later om onze clubkleding aan te passen (‘met die rode dwarsstreep lijken we wel Duitsers’) in een heus Joriskruis – het stadswapen van Amersfoort – viel in het niet. En ik had me nog wel zo goed voorbereid: ik had een heus voorbeeldpakje gemaakt en aangedaan en deed staande de vergadering als voorzitter een heuse stripact om dat pakje te showen… helaas. Zelden stond een voorzitter meer in zijn hemd.

Ik zie ineens vaders en opa’s vorig jaar op de Varsity bij de winst van Triton diep geroerd, tranen biggelend: ‘oh jongen wat is dit mooi, dat ik dit nog mag meemaken… Ozze kllup…’, elkaar omhelzen en hun gezicht met wit/blauw afvegen. Onze club.

Emotie en romantiek in het roeien? Hup met de klup, hoezee, hoezee, hoezee!

En nu snap ik ook dat roeiers van RIC tóch trots waren toen iemand vanaf de brug naar ze riep: ‘hé kijk, Ajax in een kano!’

Foto: website RIC

Feike Tibben is bestuurslid van de Koninklijke Nederlandsche Roeibond, met als portefeuille sportontwikkeling. Zit in z’n derde sportleven, na atletiek en wielrennen. Roeide eerst bij Hemus in Amersfoort, nu bij ‘t Diep in Steenwijk. Praat meer over sport dan dat ie zelf op het water is.

Lees alle bijdragen van Feike hier.



Run-bike-runoefening bij de Spiegelwaal

Door Lichte Dames Phocas | 4 juni 2020

De video: Sophie en Anouk in actie. We trainen graag bij de Spiegelwaal: de locatie van ons nieuwe botenhuis!


Sophie en Anouk: “We volgen een trainingsschema dat ons voorbereidt op een run-bike-run van 10 km – 60 km – 6 km. Het schema is ingedeeld in vier weken waarvan de eerste twee weken gemiddelde intensiteit hebben, de derde week een ‘zware week’ is en de vierde week een rustweek is. Op deze manier hebben we een goede voorbereiding op de uiteindelijke run-bike-run die we gaan doen.“

Anouk wilde eigenlijk een trainen voor een triathlon, maar aangezien de zwembaden lange tijd gesloten waren heeft ze dit doel bijgesteld naar een run-bike-run wat Sophie ook als alternatief sportdoel had. Op deze manier was er een mogelijkheid om samen naar een doel te trainen.

“We deden deze oefen Run Bike Run om eens te kijken tegen wat voor een dingen je aanloopt als je dit op wedstrijdtempo gaat doen. Vooral tactisch indelen en niet te hard de eerste 5 kilometer lopen anders kun je de andere twee onderdelen niet meer goed uitvoeren.”

De resultaten

  • 5 km gemiddelde snelheid: 4:25 min/km
  • 30 km gemiddelde snelheid: 35.0 km/h
  • 3 km gemiddelde snelheid: 4:25 min/km

Ondertussen zijn de andere light ladies Fleur en Thamar weer lekker aan het roeien in skiffjes. Het roeien om rond 7 uur in de ochtend heeft de voorkeur omdat het “water dan zo mooi glad is en het nog niet zo warm is”. Vroege vogels worden geboren zullen we maar zeggen. Wat ook wel gezegd mag worden is dat coach Leon enorm vroeg aan het opstaan is. Al is het niet om te coachen dan is hij zelf aan het fietsen.

Danique is volop bezig met voorbereidingen voor haar 2k test. Zij heeft deze periode uitgekozen om haar ergometerskills te verbeteren en maar liefst 3 keer een 2k te doen voordat het voorseizoen weer begint. Hierover later meer!

Waar we de vorige keer nog zeiden dat er niets boven samen roeien gaat, willen we onze uitspraak iets algemener maken. Er gaat niets boven samen sporten en elkaar ondersteunen in wat voor een sportief doel dan ook.

Voor de geïnteresseerden: we hebben ook een Instagram profiel waar we regelmatig foto’s en filmpjes plaatsen van onze belevenissen op het water en op de kant: @phocaslightladies


De Lichte Dames Phocas, dat zijn Sophie Tooten, Fleur Peek, Anouk Janssen, Thamar Kroes en Danique Dinjens